Μια χελωνίτσα για ...

Γεια σας ...

Ο όμορφος Νοέμβριος συνεχίζεται

με ηλιόλουστες μέρες.

Γι' αυτό και εγώ δε ξεχνάω τις βόλτες 

στην θάλασσα.

Λίγες μέρες πριν γιορτάσαμε την Παγκόσμια μέρα Αποταμίευσης.

Η Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης γιορτάζεται κάθε χρόνο την 31η Οκτωβρίου, σε ανάμνηση της ίδρυσης του Διεθνούς Ινστιτούτου Ταχυδρομικών Ταμιευτηρίων, που έγινε  στο Μιλάνο στις 31 Οκτωβρίου 1924. Το πνεύμα που διέπει την ημέρα αυτή είναι: «Η αποταμίευση συμβάλλει στο ατομικό και γενικό καλό». Το μήνυμα του εορτασμού είναι η ηθική και υλική ωφέλεια για αυτόν που αποταμιεύει. 

Ο Άγγελος στο Νηπιαγωγείο έφτιαξε κάτι πολύ όμορφο

γι' αυτή την ημέρα.

Είναι μια χελώνα κουμπαράς.

Αυτά για σήμερα.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Μυρίζει φθινόπωρο ...

Γεια σας ...

Ήρθε και ο Νοέμβριος και θέλω

να ευχηθώ σε όλους καλό μήνα.

Ένα μήνα που αγαπώ πολύ 

λόγω της γιορτής και των γενεθλίων του Άγγελου.

Την θάλασσα όμως δε την ξεχνάω.

Ξέρω πως έχω χαθεί αλλά τρέχω και δεν φτάνω

με όλα αυτά που κάνω.

Έφτιαξα πολλά πράγματα που κατά καιρούς θα στα δείξω.

Προς το παρόν θέλω να προυπάντήσω αυτό τον μήνα

με μια όμορφη δημιουργία.

Τέσσερα γλαστράκια άκρως φθινοπωρινά

με τα φύλλα τους σε κίτρινο και πορτοκαλί

αλλα και με ματάκια, μύτη και στοματάκι.

Ο γιος μου όταν τα είδε του άρεσα πολύ και θέλησε

να φωτογραφηθεί μαζί τους.

Όμως και η Μαρκέλλα δεν πήγε πίσω.

Τα έβαλα έξω από την πόρτα μου

στο ντουλαπάκι του καλοριφέρ 

και όποτε τα βλέπω μου φτιάχνουν την διάθεση.

Όμως εχθές έφτιαξα και φανουρόπιτα

για πρώτη φορά για τον Αγγελό μου.

Την συνταγή μπορείτε να την βρείτε εδώ.

Απ' ότι βλέπετε το ταψί ήταν μεγαλούτσικο και 

βγήκανε αρκετά κομμάτια.

Όμως η Μαρκέλλα έφαγε τα περισσότερα

και μείνανε τόσα.

Αυτά για σήμερα.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας,

Φιλάκια ...

Όχι στην σκλαβιά ...

Γεια σας ...

Σιγά σιγά ο καιρός αλλάζει

αλλά τις βόλτες στην θάλασσα 

δε τις ξεχνάω.

28η Οκτωβρίου σήμερα

και ο Άγγελος είχε εχθές ποιήμα

που έλεγε:

Όχι στους τυρράννους.

Όχι στην σκλαβιά.

Ζήτω η ειρήνη.

Ζήτω η λευτεριά.

Το είπε τόσο ωραία 

που μου ερχόταν να τον φάω.

Εκτός από το ποιήμα έφτιαξε και μια κατασκευή

που μου άρεσε πολύ.

H Mαρκέλλα ποιήμα δεν είχε

μια που στην γιορτή του σχολείου της

η τετάρτη τάξη έκανε γιορτή

αλλά το σχολείο της ήταν στολισμένο

και έβγαλα μερικές φωτος.

Αυτά για σήμερα.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Ροζ και πορτοκαλί για ΣΕΝΑ ...

Γεια σας...

Ο καιρός από χθες χάλασε 

με πολύ βροχή σε όλη την Ελλάδα.

Περισσότερα γι' αυτό εδώ.

Σήμερα όμως ο καιρός ήταν ήρεμος

και δεν έχασα την βόλτα στην θάλασσα.

Αυτές τις ήμερες έφτιαξα κάτι για την Μαρκέλλα

για το σχολείο.

 Δύο στέκες για να μαζεύει τα μαλλάκια της.

 Η μία ροζ με ένα τριαντάφυλλο και ...

η άλλη πορτοκαλί με ένα φιόγκο.

Πως σας φαίνονται;

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Ακόμα δε μας πέρασε ...

Γεια σας ...

Ομορφα ξημέρωσε και η σημερινή μέρα

με πολύ ζέστη και εγώ δεν έχασα ευκαιρία

και πήγα μια βόλτα στην θάλασσα.

Η τρέλλα μας με τα Rainbow Loom

ακόμα δε μας έχει περάσει γι' αυτό 

και σας δείχνω καινούρια βραχιολάκια.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Με αγαπημένους ήρωες ...

Γεια σας ...

Εγώ δε θα παραπονεθώ πως ο καιρός δεν έχει αποφασίσει

ακόμα τι θα κάνει.

Αντιθέτως μου αρέσει πολύ αυτή η καλοκαιρία ακόμα

γιατί κάνω ακόμα βόλτες στην θάλασσα.

 

Σήμερα άρχισε και ο Άγγελος στο προνήπιο

γιατί δεν τον είχαν πάρει εκέι που είχαμε αίτηση 

και περιμέναμε μήπως τον πάρουν.

Όμως όλο αυτό εμένα με είχε κουράσει

και θέλησα να βρω ένα άλλο νηπιαγωγείο

για να φοιτήσει το αντράκι μου.

Περισσότερα για την πρώτη μέρα του Άγγελου

στο προνήπιο σε επόμενη ανάρτηση.

Τώρα θα ήθελα να σας δείξω κάτι που έφτιαξα

για την Μαρκέλλα αλλά και για τον Άγγελο

για το σχολείο.

 Είναι ετικέτες για να βάζει στα βιβλία της

με τους αγαπημένους ήρωες της Μαρκέλλας

και του Άγγελου.

Η Μαρκέλλα ξετρελάθηκε μαζί τους.

Ο Άγγελος απλά του κράτησε στον ντοσιέ του.

Πως σας φαίνονται;

 Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Mια περιπέτεια με την Μαρκέλλα και τον Άγγελο ...

Γεια σας ...

Το φθινόπωρο δε μας χτύπησε ακόμα την πόρτα

και εγώ συνεχίζω τις βόλτες μου στην θάλασσα.

Με αφορμή το link party της Μάρθας από το ιστολόγιο Γίναμε Γονείς

το θέμα αυτή τη φορά είναι:

"Περιγράψτε μια περιπέτεια σας όταν βγήκατε με τα παιδιά σας;"

 

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν:

 

Η πρώτη μέρα που βγήκαμε με την Μαρκέλλα και τον Άγγελο μια βόλτα ήταν μαγική.

 

Η Μαρκέλλα όταν γεννήθηκε ο Άγγελος ήταν 4 χρονών κοριτσάκι

και όπως πάντα λέω μια σταλίτσα μια που είναι μικροκαμωμένη

και δεν τρώει και πολύ.

 

Μετά που σαραντίσαμε με τον Άγγελο αποφασίσαμε να πάμε μια βόλτα.

 

Ο Άγγελος στο καρότσι και η Μαρκέλλα να περπατάει.

 

Στην αρχή όλα πηγαίνανε καλά αλλά ...

μετά από λίγη ώρα η Μαρκέλλα βαρέθηκε να περπατάει

και ήθελε να ανέβει στο καρότσι.

 

Της εξήγησα πως αυτό δε γινόταν και συνεχίσαμε να προχωράμε.

 

Όμως η νεαρά δε το έβαλε κάτω ηρθε από πίσω και σπρώχναμε μαζί το καρότσι

μέχρι που μου ζήτησε να το σπρώχνει μόνη της.

 

Εγώ δε την άφηνα και αρχίσαμε να φωνάζουμε στο δρόμο

και ο Άγγελος άρχισε να κλαίει.

 

Προσπάθησα να τον ηρεμήσω αλλά τίποτα

μέχρι που μου πάιρνει το καρότσι

και αρχίζει να το τσουλάει μόνη της.

 

Ο Άγγελος αστραπιαία ηρέμησε 

και έπαψε να κλαίει.

 

Τότε η Μαρκέλλα μου είπε:

Βλέπεις δε σε θέλει εσένα

την αδρφούλα του θέλει να τον σπρώχνει.

 

Την άφησα να τον σπρώχνει αλλά την πρόσεχα

μη τον ρίξει πουθενά

και στους δρόμους το πηγαίναμε μαζί.

 

Της είχε γίνει συνήθεια που όποτε βγαίναμε έξω

αυτή το έσπρωχνε το καρότσι.

 

Αυτή ήταν η δική μου περιπέτεια όταν βγήκα με τα λουλούδια μου βόλτα.

 

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

 

Φιλάκια ...